برچسب:
نویسنده: باران کاشانی
برچسب:
نویسنده: باران کاشانی
برچسب:
نویسنده: باران کاشانی
برچسب:
نویسنده: باران کاشانی
برچسب:
نویسنده: باران کاشانی
برچسب:
نویسنده: باران کاشانی
برچسب:
نویسنده: باران کاشانی
برچسب:
نویسنده: باران کاشانی
دگر نه دستم را به گرمی می فشاری ، نه شانه هایت تکیه گاه امن گریه های شبانه من است
من سالهاست انتظار نوازش دستی را نمی کشم
و اشک های سیالم شاهدی جز گونه هایم به خود ندیده اند
چون "حباب" در هوا مُعلقم و تمام آدمهای اطرافم چون جسمی در مسیر حرکت "حباب"!!!
"به هر کس برخورد کنم عاقبتم تباهی ست..."
برچسب:
نویسنده: باران کاشانی
تو زبان من باش و من سراپا همه گوشم
می نوازد احساسم نسیم سرد صبحگاهی
ز بوی عطر گیسویت منِ خراب مدهوشم
همه شب تا به سحر من و خیالات محال
تندیس خاطرات تو می کِشد به آغوشم
در خیالم جامی و جرعه ای شراب ناب
از لب شیرین تو من پیاپی می نوشم
بگذر شبی به خوابم آهسته همچون سایه
من ز شوق وصالت چون موج در خروشم
آن خرقه ی سپید را با جان و دل می پوشم
برچسب:
نویسنده: باران کاشانی